Nieuws van de dorpsraad

Zoals u wellicht weet neemt de Dorpsraad elk jaar een strook maasoever voor haar rekening om het aangespoelde zwerfvuil te verzamelen. Ons traject loopt van de monding van de Eckeltsebeek tot aan steenfabriek Nuance. Hier staat een jaarlijkse vergoeding van € 200 tegenover dat weer in het dorp geïnvesteerd wordt. Dit jaar wordt het geld besteed aan de dakreparatie van de Paoterskapel.

Regelmatig ga ik hier kijken hoe een en ander zich ontwikkelt na de vele ingrepen/aanpassingen in het gehele Zandmaasgebied.

Voor mij persoonlijk is dit, staand bij de beekmonding en kijkend naar het zuiden, één van de mooiste riviergezichten van Nederland. Hier schiet me altijd de eerste regel van het bekende gedicht van Marsman te binnen: “denkend aan Holland zie ik breede rivieren traag door oneindig laagland gaan”.

Vorige week ben ik er weer eens gaan kijken en genoot meteen al bij de beekmonding van de prachtige, nieuwsgierige koeien van Gerrie Roersch, bij elkaar geklit onder de oude essen, bescherming zoekend tegen de felle hitte. Ik waande me even in een stilleven van Jacob van Ruisdael. Ze keken me aan met een blik van “wat mot jij hier?”, waar ik zo één, twee, drie geen antwoord op wist. Ik kon het wel begrijpen, lig je lekker in de schaduw een beetje relax te herkauwen, komt er zo’n vreemde snuiter die er zo nodig dwars door heen moet. Ik heb nog wel gezegd: “sorry dames”, maar had het idee dat dit het niet echt goed maakte.

Momenteel is Rijkswaterstaat langs dit traject druk bezig met het verwijderen van de stenen oeverbeschoeiing zodat ‘Mooder Maas’ uit haar keurslijf kan stappen en zo weer ruimte krijgt om riviertje te spelen. Hier en daar zal zij wat sediment weghalen om het vervolgens verderop weer neer te leggen: de rivier neemt en de rivier geeft. Door deze ingreep krijgen we weer de karakteristieke maasoever terug, zandstrandjes met daarachter afbrokkelende steilrandjes.

Verderop naar het zuiden zien we dat er spontaan aan de waterzijde een bijna ondoordringbare struiklaag van elzen, wilgen en essen is ontstaan. Het valt me op dat Ed en Willem Bever hier ook regelmatig uit eten gaan en Melis de Das voelt zich blijkbaar al zo thuis dat hij er meteen maar een zomerhuisje heeft gebouwd.

Dit stuk oever doet een beetje denken aan de Franse rivier de Allier, die trouwens model stond voor het project Grensmaas en Zandmaas. De Allier is één van de weinige rivieren in Europa die zo goed als onaangetast is gebleven. Hier zo struinend heb ik het gevoel dat ik even in Frankrijk ben. Terwijl ik me door het struikgewas worstel laten de Rietzanger en de Kleine Karekiet zich duidelijk horen en geven waarschijnlijk daarmee aan dat ook zij mijn aanwezigheid niet op prijs stellen. Maar daar ga ik me vandaag eens niets van aantrekken.

Zo’n pioniersstadium als dit zal geleidelijk overgaan in een zogenaamd natuurlijk ooibos, de ultieme eindfase en vroeger beeldbepalend voor elke Nederlandse rivier. Of men het ooit weer zover laat komen is nog maar de vraag!

Oostwaarts gaat het struiklaaggedeelte over in een ruigtestrook vol prachtige wilde planten zoals Koninginnekruid, Kaardebol, Brunel, Wilde Bertram en zelfs een behoorlijke niche van Echt Duizendguldenkruid. Ja, het geld groeit langs de Maas!

Uiteindelijk zal de ruigtestrook, met het juiste beheer, veranderen in een stroomdalgrasland met z’n eigen karakteristieke soorten. Een dergelijke ontwikkeling noemt men: ‘een natuurlijke successie’.

Rond de vele aanwezige akker- en speerdistels vliegen veel vlinders maar opvallend zijn de 10-tallen nerveuze Koevinkjes, die achter elkaar aan jagen en waarschijnlijk op dit moment maar aan één ding denken: sex!

In de bloemschermen van de Valeriaan en Bereklauw krioelt het van felgekleurde soldaatjes, een keversoort, die hier op insecten jaagt. Je vraagt je misschien af hoe zo’n beestje nou aan de naam ‘soldaatje’ komt. Heel simpel: het is een langwerpig kevertje en roodbruin gekleurd zodat het een beetje lijkt op het ouderwetse soldatenuniform uit vroeger tijden.

Terug slenterend langs de Eckeltsebeek bevind ik me ineens weer in een totaal ander landschap; het lijkt wel of ik in Ierland dwaal. Prachtig hoe het heerlijk, helder water door de weerden stroomt.

Thuisgekomen zeg ik tegen Loes: “ik hoef dit jaar niet meer op vakantie, kom net uit Frankrijk en Ierland”.

Maar of ik daar mee weg kom?

 

Namens de Dorpsraad Afferden

Henk Hendriks

PS. Mocht u meer willen weten over het Maasproject dan is er via helpdeskwater.nl een interessant en duidelijk rapport: Het verhaal van de Maas. Hierin zult u tot de ontdekking komen dat voor onze rivieren en uiterwaarden code oranjerood geldt. Het gaat niet alleen om natuurontwikkeling maar ook over het gebrek van sediment aan- en afvoer, rivierbodemverzakking, grondwaterverlaging, enz.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

:-( 
:wave: 
:hello: 
:perfect: 
:wink: 
:-) 
:clown: 
:bouncey: 
:tongue: 
:rose: 
:blush: 
:biggrin: 
:cool: 
:cry: 
:kiss: 
:laugh: 
:notgood: 
:look: