Pinksteren
Een feest rijk aan symboliek. Het is het feest van de heilige Geest. En hoe verbeeld je dit? Vandaar dat er vele beelden zijn gegroeid. De heilig Geest wordt als een duif verbeeld, een duif is brenger van berichten. Brenger van het Goede Nieuws, van de boodschap van God. Zo verschijnt de duif bij de aankondiging van de menswording van God aan Maria. De duif verschijnt bij de doop in de Jordaan, en spreekt namens God. Dit is mijn welbeminde. De heilige Geest wordt als vuur verbeeldt, op de berg Sinaï als Mozes de Wet, de Tiengeboden ontvangt gaat dat gepaard met vuur, evenals op Pinkstermorgen. Vurige tongen zetten zich op de hoofden van de leerlingen. De heilige Geest wordt verbeeld als adem van God. In het eerste boek van de bijbel, Genesis, zweeft de adem Gods over de chaos, de ruach Eloim. En de adem Gods komt terug in het doodsbeenderenvisioen van Ezechiël, de profeet. Het Joodse volk wordt vergeleken met een dal vol beenderen. Het volk is geestelijk verloren en dood. En de profeet gaat spreken tegen het verloren volk, tegen die doodsbeenderen en dan blaast God zijn adem in die dode wezens en ze gaan leven. Zo blaast God zijn adem ook in de mens Adam die Hij geboetseerd had, en de mens gaat leven. Adem is leven, de Geest van God is leven. En de Geest van God wordt aangeduid met wind en wind is een kracht die niemand kan beheersen en ook niemand kan de richting van de wind bepalen. De Geest van God waait waar Hij wil. Mag die Geest waaien in onze kille, doodse wereld en mensen bezielen, zoals eertijds…
Pastoor Jo Janssen
