Tijd van wachten en verwachten
Jaren geleden, in een van mijn vorige parochies, ging ik regelmatig op bezoek bij een mevrouw op leeftijd die heel erg eenzaam was. Ze zei regelmatig ’het leven bestaat uit wachten’. Ze had het moeilijk want ze had niets meer om naar uit te zien. Althans zo ervoer ze haar leven; ze zat maar in haar appartementje te wachten en te wachten…
Het leven is voor ons zinvol wanneer we iets hebben om naar uit te zien en dat kan van alles zijn. Mensen die op bezoek komen, uitjes met anderen, hobby’s die we hebben; we kunnen van alles bedenken dat ons leven zinvol maakt. Maar het heeft altijd te maken met iets om naar uit te zien. Het leven is niet gemakkelijk wanneer we in een uitzichtloze situatie zitten en niet onze blik naar de toekomst kunnen richten. Daarom is ’hoop’ iets heel krachtig! Wanhoop betekent dat je er geen toekomst in ziet, maar hoop betekent dat je met verwachting naar de toekomst kijkt. Hoe ons leven er ook uit ziet, Advent is een tijd waarin vooral de hoop wordt benadrukt.
Het woord ’advent’ betekent ’komst’. Hoe hoopvol is het wanneer je weet en erin gelooft dat iemand naar je toekomt? Als gelovigen bereiden we ons voor in deze Advent op het feest van Kerstmis. Het feest waarin Jezus naar ons toekomt door het vieren van zijn geboorte. Niet als een historisch feit, maar om ons hart te openen voor Hem die elke dag bij ons wil zijn. Laten we het geloof ook als een werkwoord zien en concreet maken. ’Komst’ betekent ook dat we elkaar moeten opzoeken en ontmoeten. Want met elkaar maken we het leven mooier want eenzaamheid kan alleen bestreden worden wanneer we ons hart openen voor de ander om elkaar te willen ontmoeten.
Pastoor Rick Blom.
Filmmiddagen Advent
Een mooie traditie en elke keer een mooie groep die samenkomt voor de filmmiddagen. Sluit gerust aan! We hebben nog 1 film die gedraaid wordt om 14.30 uur en er wordt een vergoeding gevraagd van 2,50 euro. Op de planning staat 21 december ‘Rapito’.
Getijdengebed
Een vorm van gebed dat de moeite waard is om te ontdekken is het breviergebed ofwel het getijdengebed. Zoals de naam al zegt wordt er gebeden op de ’getijden’ ofwel het ritme van de dag. In kloostergemeenschappen is het dit gebed dat de religieuzen samen bidden op verschillende tijden elke dag. Een priester behoort dit ook te doen. In feite is het rozenkransgebed ontstaan in vroegere tijden voor de ’gewone mens’ omdat er veel ongeletterden waren en in plaats van het bidden van 150 psalmen werden dit 150 Wees Gegroetjes; als je alle drie de geheimen overweegt. Maar het 2e Vaticaans Concilie heeft aanbevolen dit gebed ook bij de mensen bekend te maken, maar dit is niet echt bij heel veel mensen gelukt. Daarom gaan we dit samen doen! Elke woensdagochtend om 09.00 uur in het Oratorium van de Petruskerk het getijdengebed (ongeveer kwartier) met aansluitend de H. Mis.
